سریال حضرت یوسف را تماشا می کردم. عشق یوسف در قلب یعقوب، جا را بر عشق او نسبت به خدا تنگ کرده بود، همانطور که عشق یوسف، همه چیز و همه کس را از زلیخا گرفت. آیا عشق مردم به یوسف، آنها را از خداوند غافل نکرده است؟ آنها خدای یوسف را می پرستند یا یوسف را؟ آنها خدا را بخاطر یوسف دوست دارند یا یوسف را بخاطر خدا؟ مشکل اصلی بسیاری از ما آدمها این است که وسایل و اهداف از همدیگر تمیز نمی دهیم. ما به وسایل عادت می کنیم و هاله ای از تقدّس به آنان می بخشیم و ناخودآگاه فراموشمان می شود اهمیت آنها صرفا بخاطر اهدافی بود که قرار بود تحقّق ببخشند. وقتی یعقوب با آنهمه قرب نسبت به خداوند، از او غافل می شود، عذر بندگان معمولی خداوند حتما پذیرفتنی خواهد بود. یاد یک ضرب المثل معروف چینی افتادم که من با انگشتم به ماه اشاره می کنم و تو به انگشت من خیره می شوی. حَسبُنا الله نِعم الوکیل، نِعم المُولی و نِعم النّصیر.

 

s2

 

راستی بخش پژوهش هم به روز شد!